Ja niektóre rzeczy kupowałem zanim jeszcze się dowiedziałem o ABDL. Na przykład smoczki. Doświadczyłem traumy w dzieciństwie i krótko mówiąc teraz nadrabiam. Pieluchy są u mnie rzeczą nową bo zacząłem z nich korzystać w sierpniu jak dotarło do mnie że zaraz zaczyna się rok akademicki i dawne problemy z jak to pięknie nazwał mój lekarz "psychologicznym sikaniem" powrócił

@💗Aleks💗 znam problemy wiążące się z przykuciem do pieluch przez chorobę ale spokojnie możesz mi zaufać ze da sie z tym żyć. I jest nawet wygodniej bo jeżeli ktoś sie spyta czemu nosisz pieluchę to masz odpowiedz. U mnie cała rodzina i najbliżsi znajomi wiedza o tym i nie mają z tym problemu, a ja nie muszę sie przy nich kryć

@GreatSquirel U mnie zaczęło się od noszenia podpasek. W wieku ośmiu lat myślałem, że to takie małe pieluszki i podbierałem je od swojej starszej siostry. Później wkładałem sobie do majtek dużą ilość papieru toaletowego, a także stosowałem zamienniki w postaci ręczników kąpielowych. Pierwsze pieluszki kupiłem, mając osiemnaście lat.

@Marek ja mam o tyle dobrze że tak jak mówię rodzina i bliscy znajomi wiedza że choruje i musze nosić pieluchy

U mnie przygoda z pampersami zaczęła się gdy byłem w szpitalu. Przez chorobę nie mogłem chodzić gdyż ogólnie byłem bardzo osłabiony i z tego względu miałem zakładane pampersy. Początki były dla mnie bardzo trudne i krępujące. Krępujące była sama zmiana pampersa jak i czynności z tym związane. Wiadomo że jak zrobiłem siku to sprawa była prosta. Natomiast przy oddaniu stolca do pampersa to sprawa była bardziej skomplikowana. Rozbieranie z brudnej pieluchy, mycie pośladków jak i innych części ciała to było trudne. Ale nie miałem wyjścia. Pampersy miałem zakładane praktycznie przez cały pobyt w szpitalu. Tylko w przedostatnim dniu pobytu mi zdjęli i mogłem chodzić. Od tamtej pory minęło dobrych kilka lat a noszenie pampersów bardzo mi się spodobało pomimo tego w jakich okolicznościach przyszło mi mieć styczność z nimi.